Адипозис долороса

Етиологијата е непозната, но се предложени неколку хипотези вклучувајќи и автоимун механизам, промени во масните киселини или метаболизмот на јаглехидратите и ендокрини аномалии. Во еден случај, почетокот на адипозис долороса, беше предизвикан од долгорочен третман со високи дози на кортикостероиди.

bolest_prognoza

Диференцијалната дијагноза треба да вклучи фибромијалгија, други синдроми на повеќекратен липом како семејна симетрична липоматоза, Протеус синдром, МЕРРФ синдром со липоматозни лезии, неврофиброматоза тип 1(НФ1), и повеќекратна ендокрина неоплазија тип 1.

Лекувањето е симптоматично. Болката може да се намали со интравенозна администрација на лидокаин, локални инјекции на кортикостероиди (преднизон) и комбинација на мексилетин и амитриптилин, или инфликсимаб и метотрексат. Традиционалнинте аналгетици се воглавно неефективни. Загубата на телесна тежина нема да придонесе во намалување на болката или во исчезнување на липомите. Хируршките можности се липосукција или сечење на липомите. Откако ќе се отстранат хируршки, липомите често се појавуваат или на истото место или на други места.

Дијагнозата воглавно е клиничка (поврзаност на болка и депозити на масна киселина со прекумерна телесна тежина е клучен фактор за дијагноза) и често е одложена поради широкиот спектар на симптоми. Ултразвук и магнетна резонанца се корисни за идентификување на масите како липоми.

---

Преваленцата не е позната. Болеста обично се појавува во постменопауза кај жените помеѓу 45 и 60 години, но има и неколку случаи на појава кај мажи.

Поголемиот дел од пријавените случаи се спорадични, но опишани се и неколку семејни случаи со автосомно доминантно наследување.

---

---