Бенигна фамилијална неонатална епилепсија

Почетокот на нападите обично е меѓу вториот и осмиот ден од животот кај навидум здрави новороденчиња. Нападите се најчесто фокални со вклучување на двете страни од телото, а често поврзана е и апнеја. Нападите може да се изолирани или во кластери, генерално кратки и со траење од 1-2 минути. Меѓутоа, можат да бидат многу чести со јавување од 20 пати на ден и можат да прераснат во статус епилептикус. Нападите можат да се случат во текот на будноста и/или сонот, да бидат од мешан тип, почнувајќи од тоничен став и апнеја па сѐ до клонични движења и моторни автоматизми. Во текот на интерикталниот период, новороденчињата се невролошки нормални, иако може да се забележи одреден степен на седација како одговор на антиепилептични лекови. Иако повеќето пациенти примаат антиепилептичен третман во неонаталниот период, нападите спонтано се повлекуваат после првите месеци од животот и обично не се јавуваат после првата година од животот. Меѓутоа, околу 10-15% од пациентите имаат фебрилни или афебрилни напади подоцна во детството. Последователниот психомоторен развој е нормален.